Ένα blog φτιαγμένο με αγάπη για τα παιδιά , που παρουσιάζει τη δουλειά που φτιάχνουν με αγάπη και χαρά τα ίδια τα παιδιά !!!
Στόχος μου η ανταλλαγή ιδεών με συναδέλφους και όσους αγαπούν τα παιδιά!
Για κάθε εποχή που έρχεται φτιάχνουμε το δεντράκι της.Σας θυμίζω
τα δεντράκια του φθινοπώρου
και του χειμώνα.
Έτσι και τώρα φτιάξαμε τα δεντράκια της άνοιξης.
Κάνουμε επίσης και μια ομαδική εργασία όπου διακοσμούμε το ποίημα της εποχής, το οποίο είναι αναρτημένο στο τοίχο μας μέχρι να έρθει η καινούρια.
Ορίστε λοιπόν το ποίημα τη άνοιξης
( τα παιδιά αφού το πληκτρολόγησα στον H/Y επέλεξαν μόνα τους τα χρώματα και το μορφοποίησαν και στη συνέχεια ζωγράφισαν ότι τους θύμιζε την άνοιξη ,το ζωγράφισαν,το έκοψαν και το κόλλησαν.Έγραψαν και όποια λεξούλα αντιπροσωπευτική ήθελαν)
Συνεχίζοντας για το Μάρτη κάναμε όλες τις ρουτίνες μας που κάνουμε κάθε φορά που μπαίνει ένας καινούριος μήνας (μετράμε μέρες,τις συγκρίνουμε με τις μέρες του προηγούμενου μήνα,σημειώνουμε γιορτές και σημαντικές ημερομηνίες κ.τ.λ)
Συζητήσαμε τα ονόματα του
Μάρτιος
Μάρτης
Ανοιξιάτης
Πεντγνωμοςά
Παλουκοκαύτης
και κάναμε υποθέσεις για ποιο λόγο του έχουν δοθεί.Μάλιστα όταν ψάχναμε πληροφορίες για το έθιμο με το βραχιολάκι <<Μάρτη>> είχαμε βρει ότι το όνομα Μάρτης προέρχεται από το Θεό των Ρωμαίων Mars,που ήταν για τους Ρωμαίους ο Θεός του Πολέμου.
Γνωρίσαμε έτσι και τον Άρη το Θεό του Πολέμου κατά την Ελληνική Μυθολογία.
Διαβάσαμε το ποίημα << Ο Τρελομάρτης>> που εξηγεί το όνομα Παλουκοκαύτης.
Διαβάσαμε και ζωγραφίσαμε την ιστορία με τη γυναίκα του Μάρτη.
Φτιάξαμε το βιβλίο μας με τις παροιμίες του.Τα παιδιά πληκτρολόγησαν τα ονόματά του και ζωγράφισαν τις παροιμίες.
Διαβάσαμε την ιστορία του από το βιβλίο της Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου
και κλείσαμε τη μέρα και την εβδομάδα μας με το υπέροχο τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού
Μάρτης σήμερα και...μάλλον γδάρτης όπως λέει και η παροιμία αφού μας έφτασε με πάγους.Με δυσκολία φτάσαμε και σήμερα στο σχολείο,η αυλή του οποίου είχε μετατραπεί σε παγοδρόμιο.
- Καλό μήνα,κυρία !είπαν τα παιδιά κι ένα από αυτά μου έδειξε χαρούμενο το ασπροκόκκινο βραχιολάκι που του είχε φορέσει η γιαγιά από το βράδυ.
Υποσχέθηκα να φτιάξω και στα υπόλοιπα κι έπιασα δουλίτσα.Σε λίγο φορούσαμε όλοι τα βραχιολάκια μας.
Άρχισα να τα ρωτάω για ποιο λόγο φτιάξαμε τα βραχιολάκια και πήρα διάφορες απαντήσεις:
( Γιατί φορούσε ο Γιάννης,γιατί είναι ωραία,γιατί έτσι μας ήρθε κ.τ.λ)
Ο φίλος μας,όμως,ο Γιάννης μας είπε ότι η γιαγιά του φόρεσε το βραχιολάκι για να μην τον κάψει ο ήλιος και τον μαυρίσει πολύ.
Τους διάβασα το ακόλουθο ποιηματάκι κι άρχισε η συζήτηση.
Ο ΜΑΡΤΗΣ
Στο μικρό μου το χεράκι
φόρεσα ένα βραχιολάκι
για να μη με κάψει ο Μάρτης,
ο γδάρτης κι ο παλουκοκαύτης.
Άσπρη,κόκκινη κλωστή,
κι έτοιμο είναι στη στιγμή.
Στο χεράκι μου θα το έχω
και το Πάσχα σαν θα ρθει,
με ψαλίδι θα το κόψω
και θα πάω να το βάλω στο πασχαλινό αρνί.
Ελένη Κατσιάβου
Γέλασαν με αυτό και τους εξήγησα ότι κι εμένα η γιαγιά μου,μου φορούσε <<Μάρτη>> στο χεράκι και μου έλεγε πως έπρεπε να το βγάλω το Πάσχα από το χεράκι μου και να το βάλω στο αρνί για να γίνει πιο νόστιμο.
Τους είπα επίσης πως ο <<Μάρτης>> είναι ένα έθιμο από τα παλιά και τα ρώτησα αν θα ήθελαν να μάθουμε περισσότερα γι αυτό.Συμφωνήσαμε να ψάξω εγώ τα βιβλία μου και μαζί στον Η/Υ για να βρούμε πληροφορίες.
Καταφέραμε να βρούμε αρκετά πραγματάκια,όπως
- Ότι παλιά το φορούσαν οι κοπέλες κι όταν τέλειωνε ο Μάρτης το έβγαζαν και το κρεμούσαν στις τριανταφυλλιές για να έχουν ροδοκόκκινα μαγουλάκια ή το τύλιγαν σε μια πετρούλα και το βρέχανε στο πηγάδι για να είναι δροσερές.
- Σε άλλες περιοχές το φορούσαν οι κοπέλες για να είναι όμορφες το Πάσχα με το καινούριο τους φόρεμα και με τον ερχομό των χελιδονιών το έβαζαν στους φράχτες για να το πάρουν τα χελιδόνια και να χτίσουν τις φωλιές τους.
- Αλλού το έφτιαχναν οι μάνες και το έδεναν στα χέρια και το λαιμό των παιδιών τους.Tα παιδιά το φορούσαν για αρκετές μέρες.Όταν έβλεπαν το πρώτο χελιδόνι ή τον πρώτο πελαργό το κρεμούσαν σ ένα δέντρο για να το πάρουν.
-Σε πολλά μέρη τα παιδάκια το έβγαζαν το Πάσχα και το έκαιγαν με τη λαμπάδα τους.
Τους έδειξα μια εικόνα από έναν <<Μάρτη>> που μας είχε φέρει πέρσι στο σχολείο μια μαμά από τη Βουλγαρία.
Εκεί υποδέχονται το Μάρτη όλοι με πολλή χαρά κι ενθουσιασμό φορώντας κι αυτοί ασπροκόκκινα βραχιολάκια αλλά και διάφορες καρφίτσες φτιαγμένες με άσπρη και κόκκινη κλωστή.Κρεμάνε επίσης αντίστοιχα δημιουργήματα και στις πόρτες των σπιτιών τους.Όταν τελειώνει ο Μάρτης τα κρεμάνε στα δέντρα και κάνουν μια ευχή ελπίζοντας να πραγματοποιηθεί.Έτσι την τελευταία μέρα του Μάρτη όλα τα δέντρα γεμίζουν ασπροκόκκινα στολίδια.( πολύ ωραία εικόνα μου ακούγεται).
Στα παιδιά άρεσαν πολύ όλα αυτά.Αφού ζωγράφισαν το ποιηματάκι
τους είπα ότι ο κόσμος υποδέχεται και με διάφορους άλλους τρόπους το νέο μήνα.
Έτσι,λοιπόν, δραματοποιήσαμε το έθιμο με τις νοικοκυρές που καθάριζαν τα σπίτια τους την πρώτη μέρα του Μάρτη κι έσπαζαν στις αυλές τους τσουκάλια λέγοντας:
<<Ήρθες Μάρτη ,ήρθε η γενιά σου.Ηρθ'η πληθομαμουδιά σου.Όξω Κουτσοφλέβαρε!Όξω ψύλλοι,ποντικοί,μέσα Μάρτης και χαρά και καλή νοικοκυρά>>(Τι θέμα να διαλέξω στο χρόνο για να τρέξω)
Τραγουδήσαμε τα κάλαντα του Μάρτη που τα έλεγαν τα παιδιά στολισμένα με λουλούδια
Περιστεράκι πέταξε
βρήκε πύργο κι έκατσε
και γλυκοκελάηδησε
-Μάρτη Μάρτη μου καλέ
και Φλεβάρη φοβερέ,
κι αν φλεβίσεις
κι αν κακίσεις
πάλι άνοιξη ανθίσεις.
Είδαμε εικόνες κι από ένα άλλο έθιμο ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑΤΑ όπου ανάλογα με την περιοχή έφτιαχναν ένα ξύλινο στεφάνι πάνω στο οποίο στερέωναν ένα ξύλινο χελιδόνι που περιστρεφόταν,το στόλιζαν με λουλούδια και πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τη <<χελιδόνα>>. Οι νοικοκυρές έπρεπε να τους δώσουν αβγά κυρίως,τα οποία έβαζαν σ'ενα καλάθι που κρατούσαν τα παιδιά, αλλά και να τους φορέσουν και το <<Μάρτη>>.
Σε άλλες περιοχές έφτιαχναν στεφάνια με λουλούδια και κρεμούσαν τη χελιδόνα.
Τα παιδιά ήθελαν να φτιάξουν κι αυτά στεφάνια έτσι έφτιαξε το καθένα τη δική του χελιδόνα
και μετά δραματοποιήσαμε το έθιμο τραγουδώντας το ακόλουθο τραγούδι
Η μέρα μας σήμερα μας φάνηκε ότι πέρασε γρήγορα.Δεν προλάβαμε να ολοκληρώσουμε τα του Μάρτη.Κι αύριο μέρα είναι....
Το μόνο που κάναμε ακόμα ήταν ο Μάρτης από μια ιδέα της συναδέλφου Αριάδνης που την τροποποιήσαμε λιγάκι ,αλλά ενθουσίασε πολύ τα παιδιά αφού με πολύ παιχνιδιάρικο τρόπο έμαθαν ήδη την πρώτη παροιμία για το νέο μας μήνα.
Μάρτης είναι,νάζια κάνει.Πότε κλαίει
και πότε γελάει!!
Και πραγματικά το είδαμε σήμερα σε όλο του το μεγαλείο.Το πρωί πάγος μετά λίγος ήλιος(για να αιτιολογήσουμε και το <<Μάρτη>> που βάλαμε μη μας κάψει ο ήλιος) και το μεσημέρι.... πάλι χιόνι!!!!
Μπορεί ο χειμώνας να μη λέει να μας αφήσει,αφού και σήμερα χιόνιζε στο χωριό,εμείς,όμως,που μετρούσαμε μία μία τις μέρες που απομένουν για να φύγει και να έρθει η πολυπόθητη άνοιξη(που θα βγούμε επιτέλους στην αυλή.........)τον αποχαιρετήσαμε σήμερα (ημερολογιακά τουλάχιστον γιατί κυριολεκτικά......μάλλον θα αργήσουμε).
Θυμηθήκαμε όσα έγιναν το χειμώνα που μας πέρασε και θέλουμε να τα κρατήσουμε στο μυαλό και την καρδιά μας γιατί μας έκαναν χαρούμενους,ευτυχισμένους κ.τ.λ.
Αλλά και κάποια άσχημα πράγματα που έγιναν και θέλουμε να τα διώξουμε για πάντα από το μυαλό μας γιατί μας έκαναν να αισθανόμαστε λύπη,φόβο κ.τ.λ.
Ευτυχώς βέβαια που τα ευχάριστα ήταν πολύ περισσότερα γι αυτό φτιάξαμε κολάζ για να πούμε αντίο στο χειμώνα και να τον ευχαριστήσουμε για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισε.
Κι επειδή συνέχιζε να χιονίζει και οι φατσούλες ήταν κολλημένες στα τζάμια περιμένοντας <<να σταματήσει πια να χιονίζει γιατί το βαρέθηκαν το χιόνι>>,
είπαμε κι ένα μαγικό ξόρκι μήπως και καταφέρουμε να το σταματήσουμε για να φέρουμε την άνοιξη:
Άμπρα κατάμπρα
Ξου ξου ξου ξου
να φύγει ο χειμώνας
χου χου χου χου
Άμπρα κατάμπρα
Ξου ξου ξου ξου
Η άνοιξη να ρθει
ζουμ ταρα ζουμ!!!
To χιόνι σταμάτησε τελικά λίγο πριν φύγουμε.
Όσο για την άνοιξη λέτε αύριο να έρθει...;
Δεν ξέρω αν το ξόρκι μας είναι τόσο ισχυρό,αλλά τα ζουμπουλάκια μας πάντως στις γλάστρες μαρτυρούν πως δεν είναι και τόοοοοοσο μακρυά!!!
Η ιστορία του Αρλεκίνου είναι μια από τις αγαπημένες μου ιστορίες και κάθε χρόνο τη διαβάζω στα παιδιά.Ιδιαίτερα φέτος θέλησα να τους περάσω το μήνυμα ότι δε χρειάζεται να αγοράσουμε μια στολή από τις τόσες που κυκλοφορούν στα μαγαζιά για να διασκεδάσουμε και να περάσουμε καλά με τους φίλους μας.Μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε με ό,τι έχουμε στο σπίτι μας και με αυτά που θα φτιάξουμε στο σχολείο μας και να περάσουμε εξίσου καλά. Όταν φέτος τα παιδιά στο σχολείο ήρθαν την Παρασκευή με στολές που ήδη είχαν από άλλες χρονιές,με καπέλα που φτιάξαμε στο σχολείο και μάσκες που είχαν φτιάξει μόνα τους ή με τα αδελφάκια τους κατάλαβα ότι.....είχαν πιάσει το νόημα!!
Ας τα πιάσουμε,όμως,τα πράγματα από την αρχή....
Διαβάσαμε δυο ιστορίες.<<Ο βασιλιάς Καρνάβαλος και η Νεράιδα σερπαντίνα>> και << Η Ιστορία του Αρλεκίνου>>.
Συγκρίναμε τις δυο ιστορίες,βρήκαμε ομοιότητες αλλά και διαφορές.Η βασική ομοιότητα ήταν ότι και στις δυο περιπτώσεις ο ήρωας ήταν ένα μικρό αγόρι που ήθελε να πάει στο καρναβάλι μα δεν είχε στολή.
Ρώτησα τα παιδιά σε ποια ιστορία θα ήθελαν να πρωταγωνιστήσουν και τι θα έκαναν αυτά αν δεν είχαν στολή για τις Απόκριες.
Σας αναφέρω μερικές απαντήσεις
( - Θα έφτιαχνα μόνος μου μια στολή.
- Θα φορούσα μια παλιά από άλλα χρόνια κι αν δε μου έκανε θα φορούσα την Ινδιάνα που φτιάξαμε στο σχολείο.
- Θα μου αγόραζε μια στολή η μαμά.Αν δεν είχε χρήματα,θα ανοίγαμε τον κουμπαρά κι αν δεν είχε κι εκεί θα παίρναμε λίγα από αυτά τα ψιλά που αφήνει ο μπαμπάς μπροστά στο αυτοκίνητο!!)
Ζωγράφισαν τι θα φορούσαν στο πάρτυ του σχολείου εάν δεν είχαν στολή.
Ζωγράφισαν επίσης την ιστορία που τους άρεσε περισσότερο και θα ήθελαν να ξαναδιαβάσουμε.Όλα ζωγράφισαν τον Αρλεκίνο.
Αυτή τη φορά δε διηγήθηκα εγώ την ιστορία,αλλά τους την έβαλα να την ακούσουν από το C.D του Σύγχρονου Νηπιαγωγείου με τη μουσική μαζί.
Ενθουσιάστηκαν με τη μουσική και ζήτησαν να το παίξουμε.Μοιράσαμε τους ρόλους και αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε τι θα φορούσε ο Αρλεκίνος.
- Nα θα βάλουμε το χαρτί κάτω και θα ξαπλώσω εγώ και θα με ζωγραφίσετε γύρω γύρω και θα γίνει μεγάλος ο Αρλεκίνος.
- Και μετά;
- θα το ζωγραφίσουμε εμείς μην ανησυχείς!!
Έτσι λοιπόν τόσο απλά σχεδίασαν τον Αρλεκινο με το περίγραμμα του σώματος του παιδιού που είχε την ιδέα ( έτσι ήταν το δίκαιο )και στη συνέχεια το ζωγράφισαν με τα πινέλα τους.Μάλιστα το ένα πήγε και πήρε έναν ρόμβο από το οικοδομικό υλικό κι αφού είδαν και τα υπόλοιπα ότι έτσι ο ρόμβος σχεδιαζόταν καλύτερα έκαναν κι αυτά το ίδιο.
Την επόμενη μέρα ο Αρλεκίνος μας είχε στεγνώσει, του έβαλα κορδελάκια στα χεράκια και το λαιμό για να μπορούν να το <<φορέσουν>> κατά τη διάρκεια της δραματοποίησης και ξεκινήσαμε.
Τους άρεσε τόσο πολύ που το δραματοποιούσαν και μόνα τους στο ελεύθερο παιχνίδι το πρωί.Φυσικά μάθαμε να χορεύουμε και τη <<Ταραντέλα>> που μας ενθουσίασε!!
Έβαλαν και τις εικόνες από την ιστορία στη σωστή σειρά με φύλλο εργασίας που ει χα ετοιμάσει στον Η/Υ
και σταυρόλεξο πάλι στον Η/Υ με τη στολή του Αρλεκίνου.
Ζωγράφισαν και τον Αρλεκίνο με το tux paint.
Βλέποντας το ενδιαφέρον τους, τους έδειξα πίνακες ζωγραφικής με θέμα τον Αρλεκινο.Τις παρατηρήσαμε και κάθε παιδάκι έκανε τον κριτή κι εξέφραζε τα σχόλια του για κάθε πίνακα(π.χ για τα χρώματα,τη στάση των προσώπων κ.τ.λ)
Κάναμε <<παγωμένες εικόνες>>,προσπαθώντας να πετύχουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τη στάση του Αρλεκινου σε κάθε πίνακα.(πολύ γέλιο....)
Φτιάξαμε παζλ με τους πίνακες που μας άρεσαν περισσότερο.
Γίναμε κι εμείς ζωγράφοι και ζωγραφίσαμε τους δικούς μας πίνακες ζωγραφικής .Μάλιστα βάλαμε το όνομά μας στο κάτω μέρος,όπως οι ζωγράφοι και τους δώσαμε και τίτλο.
Ο ΑΠΙΘΑΝΟΣ ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ
Ο ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ ΜΠΑΡΛΑΝΤΑΝΙ
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ
Φτιάξαμε το καπέλο του Αρλεκινου
και παίξαμε το παιχνίδι <<Το μαγικό καπέλο του Αρλεκινου>> όπου όποιος το φοράει παίρνει διαφορετικές εκφράσεις προσώπου και οι άλλοι κάνουν το ίδιο.
Κάναμε τα μαθηματικά μας αφού θυμηθήκαμε το ρόμβο,
τον συγκρίναμε με τα άλλα σχήματα,αλλά και ζωγραφίσαμε τους 5 φίλους του Αρλεκινου που θα καλέσει στο πάρτυ του.
Του φτιάξαμε και το γλωσσοδέτη του
Ένας Αρλεκίνος
μα ποιος Αρλεκίνος;
Ένας πολύχρωμος Αρλεκίνος
που θα πάει στο καρναβάλι.
Βρήκαμε με τη βοήθεια του διαδικτύου τη Βενετία που ζούσε ο Αρλεκίνος.
Γράψαμε το όνομά του με Κεφαλαία και Πεζά γραμματακια.
Παίξαμε το κουκλοθέατρο <<Που πήγε το χαμόγελο του Αρλεκίνου>> από το περιοδικό Παράθυρο στην εκπαιδ.του παιδιού.
Φτιάξαμε μαριονετούλες με πατρόν από το Σύγχρονο Νηπιαγωγείο,βάζοντας φωτογραφίες μας στο πρόσωπο του Αρλεκινου και στη συνέχεια κάναμε αστείους αρλεκινοδιαλόγους.
Χορέψαμε κι ένα τραγουδάκι που βρήκα με αστείο ρεφρέν